Op deze pagina zullen we zo af en toe wat grappige feitjes en lezenswaardige eigenaardigheden vastleggen uit de historie van ons clubje. Daarvoor putten we uit de oude clubbladen e.d.

Dat op de pagina hierboven Kasparov achter het bord zit, en dat op de voorpagina van een clubblad, is al wel verrassend. Maar wie is de – naar het schijnt – geheim agent, daar rechts achter,  achter die grote bril? Dat is Wim Elsenaar!!!

Uit het Jubileumboek vanwege het 10-jarig bestaan van Isolani:

Alleenstaanden

De naam Isolani heeft nog al eens vragen opgeroepen. “Is het soms een Surinaamse club?” vragen mensen die zich niet kunnen voorstellen dat een dergelijk word tot onze taalschat behoort. “Of is het een club voor alleenstaanden?”.

Daarom nog eenmaal: isolani is de door Nimzowitz geïntroduceerde term voor een geïsoleerde pion. Een toepasselijker woord was er bij de oprichting van de club ook voor de Bijlmermeer niet te bedenken.

uit datzelfde boekwerkje:

Pioniers

Namen om niet te vergeten: de vijf oprichters van Isolani waren Catharina Buren, Henk Jonker, Cor de Leeuw, Hotze van der Mark en Janny van der Mark.

Op 10 oktober 1972 werd besloten tot de oprichting van de vereniging. Op 16 November was de eerste clubavond. Naast de vijf oprichters meldden zich tien nieuwe leden. In die tijd beleefde het schaken een heuse hausse als gevolg van de fantastische wereldtitel die Boby Fisher bereikte, als eerste Amerikaan na een heel lange reeks Sowjet-wereldkampioenen.

Isolani begon in de cellectieve ruimte van Gooioord, maar die bleek na een jaar te klein. Met 25 leden trok men naar Kelbergen. Al weer een half jaar later volgde het vertrek naar ‘De Nieuwe Stad’. Daar werd onder meer – in 1974 – een simultaan gegeven door Max Euwe, in die jaren de voorzitter van de FIDE. in die jaren was Euwe druk met het vertegenwoordigers van Afrikaanse landen om lid van de de FIDE te worden.

Dhr. Okousa, lid van Isolani en van Nigeriaanse afkomst, strikte Max Euwe voor een simultaanseance. Immers, de associatie was snel gemaakt: Bijlmer, Surinamers, ontwikkelingsgebied; “dat doe ik wel voor niets!”, had Euwe toegezegd. Om vervolgens stomverbaasd te zien dat die avond heer Okousa omringd werd door 25 gezichten die geen spoor van een niet-Europese afkomst verraadden.

(Ontleend uit een bijdrage van Minze bij de Weg in het Jubileumboekje 10 jaar Isolani, onder de titel “Op de helft?”)